امشب شب وفات امام زاده که نه، پیغمبر قرن بیستم است. امشب عزاداری نائب الامام عصر ظهور صغری هستیم. در تاریخ بلند و خونین شیعه هیچ مرد و ابرمردی از ما با مرگ عادی نمرد و نمرده است که گویی روایت معصوم که فرمود: «هیچ کس از ما به مرگ طبیعی از دنیا نرفته است مگر به شهادت یا زهر»  برای اصحابشان نیز صدق می کند.

امامِ سربازان آخرالزمانی اباعبدالله الحسین هم با زهر کشنده ای از دنیا رفت؛ خودش گفت. زهر کشنده ای که خودش سرکشید؟!.... گفت من به کارشناسان اعتماد دارم اگر آبرویی داشتم با خدا معامله کردم و به اعتبار همان کارشناسان زهر را سرکشید.

امشب به یاد او مجلس اگر گرفتیم روضه خواهیم خواند روضه 598 . روضه می خوانیم چون روضه های جد غریبش حسین! روضه هایی که به ما بفهماند نباید 598  تکرار شود.  598 نباید تکرار شود! نه چون صلح تحمیلی حسن با زور شمشیر! و نه چون حکمیت تحمیلی چون امیرالمومنین از زور حماقت و بلاهت دوستان!

فرموده اند روضه های صحیح بخوانید:

مقتل را باز می کنیم صحیفه نور جلد بیستم صفحه دویست و سی و نه به تاریخ بیست و نهم تیر ماه هزار سیصد و شصت و هفت شمسی:

 خداوندا! اين دفتر و كتاب شهادت را همچنان به روي مشتاقان باز و ما را هم از وصول به آن محروم مكن. خداوندا! كشور ما و ملت ما هنوز در آغاز راه مبارزه اند و نيازمند به مشعل شهادت، تو خود اين چراغ پرفروغ را حافظ و نگهبان باش. خوشا به حال شما ملت! خوشا به حال شما زنان و مردان! خوشا به حال جانبازان و اسرا و مفقودين و خانواده هاي معظم شهدا و بدا به حال من كه هنوز مانده ام و جام زهرآلود قبول قطعنامه را سر كشيده ام و در برابر عظمت و فداكاري اين ملت بزرگ احساس شرمساري مي كنم. و بدا به حال آناني كه در اين قافله نبودند، بدا به حال آنهايي كه از كنار اين معركه بزرگ جنگ و شهادت و امتحان عظيم الهي تا به حال ساكت و بي تفاوت و يا انتقاد كننده و پرخاشگر گذشتند. 

من باز مي گويم كه قبول اين مساله براي من از زهر كشنده تر است ولي راضي به رضاي خدايم و براي رضايت او اين جرعه را نوشيدم.

مردم عزيز و شريف ايران! من فرد فرد شما را چون فرزندان خويش مي دانم و شما مي دانيد كه من به شما عشق مي ورزم و شما را مي شناسم، شما هم مرا مي شناسيد، در شرايط كنوني آنچه موجب امر شد،تكليف الهي ام بود. شما مي دانيد كه من با شما پيمان بسته بودم كه تا آخرين قطره خون و آخرين نفس بجنگيم، اما تصميم امروز فقط براي تشخيص مصلحت بود و تنها به اميد رحمت و رضاي او از هر آنچه گذشتم و اگر آبرويي داشته ام با خدا معامله كرده ام. 

آخرین روضه باز قلم خودش خطاب به اعضای دفتر:

توجه داشته باشید که باید دور سخن گفتن مرا ولو یک جمله دعا خط بکشید. مجاری تنفسی من بیمار است، و حالا هم که جنگ درکار نیست. زحمت به من ندهید لذا اینکه مثلا خانواده شهدا و امثال آن بیایند و من دستی تکان دهم، مضایقه ندارم.

7/8/67

روح الله الموسوی الخمینی

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک اللهم العن العصابه التی جاهدت الخمینی و شایعت و بایعت و تابعت علی قتله، اللهم العن جمیعا.